Açlık Oyunları

 Ben ön yargılı bir insanım. Bunun en büyük kanıtı da bu kitap. Açlık Oyunları. Arkadaşlarımın bana bu kitabı okutmayı kaç kere denediklerini bilseniz dudağınız uçuklar. Ama ben inatla reddettim. nedeni de kapağını beğenmemiş olmamdı. Hayatımda duyduğum en ucuz bahane ama gerçeğin ta kendisi. Kitabın kapağına baktım, baktım. Sonra bir de konusunu okuyayım dedim. Açıkçası konusu da ilk başta ilgimi çekmemişti. Bir gün nette gezinirken tesadüfen filminin fragmanını gördüm. Yani insanlar filmini yapacak kadar çok sevmişse ben kimdim ki okumayı reddediyordum. Arkadaşımdan kitabını istedim, bana cuma günü getirdi. Karne günü tabi hemen anneannemlere uzadım, bütün akşamı onunla geçirdim. Normalde, kitaba aldığım anda başlamak gibi bir huyum vardır ama bu sefer başlamadım, ön yargılarım yüzünden. Anneannemi ziyarete gelip giden bu aralar çok oluyor, aslında kendimi bildim bileli hiç misafirleri eksik olmamıştır ama artık baş sağlığına gelenler falan var. Sürekli dedemden bahsediyorlar, bana da gına geliyor tabi. Saklanabildiğim müddetçe saklanıyorum. Bir ara baktım herkes ağlama modunda kaçtım gittim dedemin odasına. Oda da buz gibi. Aldım elime kitabı başladım okumaya.
 Ben ne aptalmışım! Nasıl okumazmışım! Akşam bitirdim kitabı ama ölüyorum geri kalanını okumak için. Kitap alınacak bir yerde yok çevrede. Sabahı zor ettim inanın. Kalkar kalkmaz doğruca Kızılay'a gittim, diğer kitapları aldım. Sonrasında dershanem vardı ama o saatten sonra ders dinlemek neyime. Öldüm öldüm dirildim dershane bitene kadar. Hatta hasta bile oldum, midem bulandı başım döndü. Sonunda hocalar beni eve gönderdi, başıma bir şey gelecek diye. Saat altı gibi başladım kumaya, sabah dörde kadar. Ben daha okurdum da annemle babam tek tek uyarmaya başlayınca yatmak zorunda kaldım. Zaten artık okuduğumu anlamamaya başlamıştım. Sabah kalkar kalkmaz bir saat daha okudum ve sonunda seriyi bitirdim. Psikolojim bozuldu. Bir seriye başlarsınız hani, serinin bitmesi yıllar alır. Her kitabı günlerce, aylarca beklersin, sonra bir bakarsın bitmiş. İçinde hastalıklı bir his oluşur. işte benim içimde de aynı his oluşmuştu. İçim yanıyordu resmen.
 Tabi hislerim biraz kitabın sonuyla da ilgili ama işte anlatamıyorum! Kitabı okumamış biri okur da tüm keyfi kaçar diye. Zaten pazar günü bir arkadaşım yaptı onu. Bildiğin kitabın sonunu söyledi sırıtarak. Dünya gözlerimin önünde döndü.
 Yani tavsiyem herkesim okuması. Türü, yazılışı farklı. Şu anda kitapçılarda bu tarz bir kitap daha yok. Her şey, her cümle kendine has. Yazarı takdir ettim, kimseden etkilenmemiş gibi. Çok hoşuma gitti işte. Tekrar tekrar okuyup duruyorum. Kendimi boşlukta hissetmeme neden oluyor, o tarz bir kitap arıyorum ama yok! Bilmiyorum, belki de bu kadar hoşuma gitmesinin sebebi çok kötü bir şeyler bekleyerek okumaya başlamam. Sonuç beklediğimden çok daha iyiydi. Yine de herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum..